hunebeddenpadje 2013.1

VAKANTIE! Het is mij geleukt een paar dagen de inlanden van NL in te trekken. Met tentje. Nar Eext. Was ik al geweest. Nu enige verdieping. De hunebedden openden zich verder voor mij. Begin meer details van de stenen waar te nemen.

Op nar D12! Edoch op weg erheen een pitstop @ D17/D18 te Rolde:

De leugens rolden me alras weer tegemoet:

Dit is waarder dan je wellicht denkt...

Deze steen lacht me tegemoed

Jong en Oud hinkelen spontaan over de hunebed heen. Voor mij is dat geen grafschennis maar een aanwijzing van de anderssoortige uitstraling van Hunebedden. Het waren o.m. plekken waar mensen samenkwamen om te vieren.

 

DIVERSE EXPRESSIES

ook bomen en stenen leven samen

  

Dan fierljeppen we met een belbus eerst nar D14 met wat extra informatie. D14 is de eerste hunebed te Eext, net buiten het dorpje. Er zijn er drie. Heb me laten vertellen dat er 5 geweest zijn.

ge

Jan de Hunbedman vertelde me dat de kerk van Wolvega BOVENOP een hunebed gebouwd is. Vind dat wel passend:  de tegennatuurlijke religie die parasiteert op het vrijere leven.

Zie hierboven genoemde gaten.

Dit is D14, een groot hunebed. En hier wat stenen details:

 

 

Ik zie een hoop dieren en gezichten. Kwestie van waarneming.

 ENTERing Eext

 

Dit is D13, ziet er gezellig uit.

 

Op de tekening op het bord hieronder staat een houten deurtje. Voor mij is dit een aanwijzing dat hunebedden lange tijd gebruikt werden. In verschillende tijden. Jan vertelde me dat er in Duitsland hunebedden zijn met stenen deuren. Volgens hem, en in mijn waarneming is dat ook zo, waren er diverse functies voor hunebedden.

"De kelderhoogte bedroeg ca. 1,75 m. zodat men er vrijwel rechtop in kon staan."

Onder meer als kraamkamer (lekker rustig) en als bijeenkomstplek voor allerlei rituele feesten/bijeenkomsten. Dit worden heidense feesten genoemd die later zijn overgenomen door de tegennatuurlijke kerk. De kleinere hunebedden zijn geschikt als persoonlijke initiatiekamers. Laat ik zo open mogeluk zijn. Ik baseer deze waarneming op intuitie en op wat ik verder over initiatie weet, het is geen wetenschappelijk bewezen these. Maar verder onderzoek wordt niet gestimuleerd en zelfs actief gefrustreerd. De geschiedenis begraven. Jan de Hunebedman wonend te Eext was in zijn jongere jaren onderzoeker op de Universiteit van Groningen. Hij heeft het vaker meegemaakt dat onderzoeken werden STOPGEZET als er bewijs gevonden werd dat niet strookte met de officiele verhalen zoals bvb voluit gepropageerd worden in het hunebedcentrum te Borger. Dit is al een stukkie genuanceerder.

     Een andere mogelijke functie is jawel: een soort begraafplaats. Dat er in hunebedden menselijke botten worden gevonden is evenwel geen bewijs van begraven zoals wij dat kennen. En vooral ook geen bewijs dat alle hunebedden dienden als begraafplaatsen. Ik noem dat CULTURELE PROJECTIE. 

"het blijft een raadsel waarom de hunebedbouwers zich zulke enorme collectieve inspanningen getroostten om hun doden een tijdsbestendige rustplaats te geven. Dit moet wel op een sterke voorvaderverering en een rotsvast geloof in het hiernamaals duiden."

Logisch is het niet, waarom zou je die moeite doen?! Met daarbovenop nog eens de notie dat onze cultuur superieur zou zijn aan alles wat daaraan voorafging, wat 'primitief' genoemd wordt. Je moet maar durven. Noem het tunnelvisie.

       Met betrekking tot het bouwen denk ik dat er bosolifanten in het spel kunnen zijn. Deze kwam hier in vroegere tijden ook voor en het verhaal van de ossen komt geforceerd over. Het is een theorie.

     Maar belangrijker is dat de hunebedden gebouwd zijn in een tijdperk VOOR de patriarchale overheersing. Deze kennen we hier van de Romeinen, vervolgens de Romeins-Katholieke kerk en nu het kapifalisme. Ik denk dat de bouwers geen simpele boeren waren, maar mensen die dusdanig met de natuur in contact stonden dat het voor ons amper voor te stellen valt. Dat is een wezenluk verschil in visie.

Inmiddels weet ik hem te vinden, maar D12 ligt wat verscholen.

Zo ziet ie er enigzins grimmig uit

Van hieruit zie ik ook een smile

GOPPER, ze hebben de eraanvastgegroeide boom afgezaagd...

 

 

Naast hunebedden staan er ook veel zwerfkeien in het Drentse landschap.  Soms door de natuur, soms door de mens hergeplaatst. Vaak met een verhaal.

ook hond en steen hebben een relatie

bosgorillasteen

 

 dit zijn naar verluid godinnenvormen

de witte steen

stenen op de camping

 

Zijn er nog vragen?

plaats pauze

dorpshoning

VERSCHILLENDE BOUWFASEN
Jan vertelde me dat er regelmatig in een eerdere tijd een steencirkel aangelegd werd en pas later een hunebed gebouwd werd. Of dat kleinere uitgebouwd werden. Door Rene Edens werden in 1983 botjes en scherven gevonden in D27 uit de Bronstijd en mede dit noopt tot nader onderzoek. Bewijs dat er CONSTANTERE/anderssoortige activiteiten in hunebedden plaatsvonden wordt officieel genegeerd, het ontkracht het krampachtige grafverhaal.

 Een originele kijk op de zaak.

die keien komen van pas!

 

D9, Annen
Bij de bushalte te Annen ligt in het dorp hunebed D9:

de begroeting

de achterzijde

als Jan Cremer een hunebed was...

binnenkant met planten

ik zie allerlei (dier-)hoofden

 

 

 

 

Helaas nog een aantal mislukte foto's. Ik zal wederkeren! Heb als bijdrage het hunebed schoongemaakt, het lag vol glasscherven van bierflesjes. Of heb ik nu een deel van een hedendaagse versie van een initiatieritueel verwijderd? Hunebedden worden nog steeds gebruikt. Bvb door jeugd om te chillen. Past in de spirit vind ik, alleen het opruimen mag vaak wel wat serieuzer.In vervolgen tijden waren gemeenschappen hechter en ik vermoed een stuk vrijer en in ieder geval in samenwerking met de natuur (in tegenstelling tot exploitatie ervan)

met mos

  

 officiele informatie

Er staat een hele lijst met financiers op waaronder de EU. Waarvoor al dat geld nodig is? Maar we mogen dankbaar zijn dat er bescherming bestaat. Anders was er wellicht niks van overgebleven. Oorspronkelijk zijn er tenminste 88 geweest maar vermoedelijk wel meer dan honderd.

 

de betonplaten geven aan waar volgens herconstructie vroeger hunebedstenen stonden

hunebedbloemen

 

zie ik daar nou toch een voetafdruk...

en weer rustuig nar huus

VERDER ONDERZOEK. 
Het zou goed zijn als jong bloed hiermee aan de slag zou gaan. Een gedreven, bekwaam student(enteam), bedacht op academische of politieke tegenwerking. o.a. Jan de Hunebedman beschikt over veel verzamelde kennis die op die manier gestructureerder doorgegeven zou kunnen worden. De verplichte CANON van de Nederlandse geschiedenis begint nota bene met de hunebedden. Dus confrontatie met de leugens door middel van strakgeschreven wetenschappelukke artikelen en goed uitgevoerd onderzoek is wenseluck!!

wie steekt z'n nek uit?!

dag 7: D12

Eindeluk! M´n favoriete hunebed gevonden. Wilde er eerst niet eens heengaan maar werd geleid zogezegd. Observeerde dat ik dacht: ´´misschien is het een vooroordeel dat het een lelijk ingestort hunebed is´´. Dat was namelijk mijn impressie na het zien van de officiele foto.

Zoals ik ook al naar Eext geleid werd, op soortgelijke wijze kwam ik bij D12 terecht. Namelijk door het plaatsen van een intentie en vervolgens de aanwijzingen opvolgen. Deze intentie was meer te weten komen over de oorsprong en het originele gebruik der hunebedden. Een aanwijzing is dat het scherm met daarop D13 maar bleef oppoppen toen ik m´n route ging bepalen. Stationsweg 26 stond daarbij en dat was ook een aanwijzing aangezien 26 mijn totemgetal is.

Vervolgens ging ik dus op zoek naar D13 en kwam op miraculeuze wijze bij D12 nadat ik deze aan de overkant van een maisveld zag liggen.

Voor mij is dit een kleine SAURIER. Die energie belichaamt dit hunebed. Had al eerder waargenomen dat sommige hunebedden aan sauriers doen denken, bvb D18 en vooral D27, tenminste vanuit de juiste hoek waargenomen:

De hunebedden hebben ook als volksnaam: `poort naar de andere wereld`. Welke wereld? Wel werelden die er wel zijn maar normaalgesproken onzichtbaar zijn voor ons omdat wij maar een zeer beperkt deel van het hele lichtspectrum waarnemen. Laat deze waarheid maar eens goed doordringen.

de achterzijde


Daarna was het tijd voor volsvermaack @ camping de Hondsrug met karaoke! Ik dacht: ik pas me aan en ga voor de Andre Hazes. Maar "wij houden van Oranje" ging zelfs deze mensen een btje te ver...

ook honden spelen graag bij hunebedden!

dag 6: D13

D13 is duideluk een andersoortig hunebed dan de andere die gevonden zijn.
Dit sterkt de stelling dat er van orgine al verschillende functies voor hunebedden waren.

D13 ligt nog in een oorspronkelijke heuvel. Alle hunebedden waren vroeger op deze manier ingegraven. Je ging dus als je het hunebed enterde, de aarde binnen. Stenen zijn vasthouders van frequentie. Zo werkt quarts bijvoorbeeld ook om een bepaalde frequentie door te geven. Allerlei edelstenen en halfedelstenen staan bekend om bepaalde eigenschappen en worden ook als dusdanig toegepast. Deze grote stenen waar ook quarts inzit houden dus een trilling vast die in rituelen opgewekt wordt. Daardoor wordt deze versterkt en wordt het ritueel zeer geconcentreerd. Dat is m.i. de belangrijkste reden voor de bouw.

De hunebedden zijn waarschijnlijk veel ouder dan het officiele verhaaltje aangeeft.
Er zijn anderssoortige methodes om hierover informatie te verkrijgen. Jan vertelde me dat de wichelroede hem uitgewezen had dat bvb D12 tienduizenden jaren oud is. Mogelijk vinden mensen deze methode discutabel, maar het officiele verhaal is meer dan discutabel. Studies waarbij Jan Evert, de hunebedman, bij betrokken was, die een andere waarheid aan het licht brachten werden afgebroken. Hij vertelt dat er in de jaren 70 een hele nederzetting uit de Steentijd werd opgegraven: "Er kwamen zes hutten van 5 bij 7 tevoorschijn. De algemene opvatting is dat de mannen uit de Steentijd solitair rondrenden, zonder vrouw en kinderen, maar wij ontdekten dat die hutjes ruim genoeg waren voor hele families. We vonden vuurhaarden, afvalkuilen, heel nauwkeurig konden we uitstippelen hoe ze leefden in de 'prehistorie'. Ondanks het feit dat wij een belangrijke ontdekking hadden gedaan, werd deze niet geaccepteerd omdat deze indruiste tegen de opvatting dat men in de Steentijd niet gezamenlijk in hutjes leefde." (Jan in een interview met Panorama, staat helaas niet online)

Voorts vertelt ie dat hunebedden beschilderd waren. Dit is mogelijk later gebeurd, bijvoorbeeld door de Trechterbekercultuur. Deze beschilderden hun aardewerk ook. In het museum is het echter kaal. Jan vertelde me dat verf-resten er met de tandenborsel afgeschraapt werden voordat ze in het museum tentoongesteld mochten worden. En tot slot van mijn gesprek met de Jan: "dat een onderzoek in Duitsland (daar zijn ze ook) waar bleek dat er een deur was die alleen van binnen naar buiten geopend kon worden, stilgelegd werd."

Waarom toch al die eenzijdigheid? Wel volgens mij is dat heel simpel. Onze cultuur dient als superieur voorgesteld te worden en al wat voorafging als primitief. Hier is niet eens een bewuste samenzwering voor nodig, het werkt ook psychelogisch zo omdat als je het anders waagt te bekijken, je de eigen tekortkomINGen en dwalINGen onder ogen dient te zien.

Jan de Hunebedman vertelde me verder dat het houten deurtje in de tekening op het bord bij D13 er door deze auteur uit de 18e eeuw er romantisch bijverzonnen is. En dat er in de 2e wereldoorlog ook mensen bij hunebedden gefusilleerd werden.
hunebeddenplantje
Opvallend is dat er vaak mooie aparte bomen bij hunebedden staan. Een soort symbiose.


KLIMREK-BOOM


JoOo boom!

dag 3-5

romancing the stones:

lachende stenen

tussensteen
ovale steen
stoere steen
gezellige stenen
zoenende stenen
relaxte steen
hoeksteentje
de steen-kietelaar

Als kinderen in de buurt van een hunebed komen en ze zijn niet te erg afgericht, springen ze er vaak spontaan overheen. Het is dus ook een speelplaats:

dag2

Dag 2 ging ik naar het Hunebedcentrum in Borger. Natuurlijk gelegen aan de Hunebedstraat: een naam die in vele Drentse dorpjes terug komt in verschillende variaties.

Het is best groot en lijkt goede info over de hunebedden te geven.
Totdat ik dit -nogal weggemoffeld in een hoekie- tegenkwam:

Op de site ben ik deze Rene verder niet tegengekome. Of nee, toch...
Wel is er in het museum een korte film over Rene en het belang van zijn vondst.

Het dichtstorten van het hunebed is vanuit de landelijke politiek geregeld met als 'verklaring' dat de toekomstige generaties dan ook nog wat te onderzoeken hebben. Als 'bescherming' tegen wildeweg uitgraven. Echt een statement voor goed-gelovigen. Er is duidelijk meer aan de hand, ik noem het afscherming, en er zijn andere mensen die dit op het spoor zijn gekomen. Het officiele verhaal is eenzijdig.  
Het blijkt eigenlijk dat hunebedden zijn hergebruikt (als graf). 
De oorspronkelijke functie was ceremonieruimte voor praktische rituelen die in directe verbinding met de natuur stonden.
Zo intiem dat het voor de vervreemde plastik-aanbiddende mens amper voorstelbaar is. In een volgend bericht hierover meer.


Gelukkig zijn hunebedden nog steeds leuk. Kinderen klimmen er vaak gelijk op: